INNE TEKSTY / JINÉ TEXTY / OTHER LYRICS :
Digital blues
Oprócz piosenek "Granice" (T. Lasota / R. Walaski) i "Piosenka o naszym mieście" (R. Walaski) wszystkie teksty zostały napisane przez T. Lasotę. 
Kromě písniček "Granice" (T. Lasota / R. Walaski) a "Piosenka o naszym mieście" (R. Walaski) je autorem všech textů T. Lasota. 
All lyrics were written by T. Lasota except for the lyrics: "Granice" (T. Lasota / R. Walaski) and "Piosenka o naszym mieście" (R. Walaski), 
BLUES HANDLARZA (1992) ------------------------------------------------------- Trzeba jakoś zarabiać na życie a handel nam na to pozwala handlujemy wszystkim czym się da i śpiewamy blues handlarza Dla nas nie ma żadnych granic Wszędzie kwitnie to co nielegalne Dlaczego miałbym być wyjątkiem i nie śpiewać sobie blues handlarza A handlarze to ciekawi ludzie spotykają się kolorowe skóry, są złodzieje,są gliniarze, ale wszyscy to zacięci handlarze Czasami cię ktoś zdradzi i nie możesz się z tym wcale pogodzić Jak będziesz na wolności znów zaśpiewasz sobie blues handlarza
BLUSZCZ (2003) ------------------------------------------------------- Nawet Mecziar, Fidel Castro, Adolf Hitler, wielki brat wspinali się jak najwyżej w swych ogrodach u piekła bram. A na ziemi, jak na Ziemi ludzie toczą życia cud, Coca-Cola, Hamburgery, koniec świata, Hollywood ! gdzie ludzie błądzą w wiecznych mirażach; Elvis, wariat, prorok, Mesjasz, ,,baby, traktuj mnie like a fool" gdy wspinasz się jak bluszcz Wszystcy mówią wiele, radio, ksiądz w niedziele, talk-show every day Znów globalizacja, prostytucja, na wakacjach regeneracja. Racja bytu, ależ Alicja, przecież policja zaraz tu będzie ! Nie uciekniesz ztąd kochana, Ziemia. jak ruletka, kręci się dziś prędzej. spójrz, ludzie błądzą w wiecznych mirażach. Czesiek, Jurek, coraz większy murek rośnie wokół nas. ,,dziwny jest ten świat" Dziś wszystko jest z pieniądza nawet serce Twe, to banknot co szeleści w twojej piersi, gdy za oknem chłodny wiatr, zapada zmierzch
BRODZĄC PRZEZ CHCIWĄ RZEKĘ ------------------------------------------------------- Znów samotny w tym pustym domu na końcu świata Sam sobie klownem pośród szarych dni Głęboka noc,czarna kawa, wybladły księżyc,sierp i młot,z papierosa dym Stada owieczek na niebie co noc pożera czarny groźny wilk Lecz dziki wiatr kołysze swą melodią, jakbyś w oddali słyszał fujarki pasterza gwizd Pociągowe konie wracają z pól - brodzą gęstą ćmą Północne wiadomości podał w radiu słodki spikerki głos Jutro Walentego,dzień miłości z głową pełną złoći i trosk Na dziedzińcu dziewczyna tańczy - śni swój nocny film Kołysana dzikim wiatrem - Hej dziewczyno nie odchodź,gdy nadejdzie świt A ona zagubiona w tym dzikim tańcu Bada nieznane jej drogi Wie,że raz zdarzy się cud I nie może zozumieć,że prawda jest zła, że prawda jest w kolorach blue Kiedyś wyryłem w ścianie serce Miało przedstawiać radość,czy ból Dziś mi to wszystko obojętne a ty nawet nie uważasz,że gram w kolorach blue Wczoraj spostrzegłem cię w tramwaju i rykoszet przebił me serce znów Zagubiony w tym dzikim tańcu Badam nieznane mi drogi Wiem,że raz zdarzy się cud I nie chcę zrozumieć,że prawda jest zła Życie jest karuzelą miliona snów Całą noc brodzono przez chciwą rzekę Jej wody były krwawe a brzegi pokryte mgłą Czasami ktoś miał rzeki życia po szyję Lecz każdy wiedział,że stworzono go, by brodził przez chciwą rzekę
BUDKA PSA BURKA ------------------------------------------------------ Tam za siódmą górą, gdzie księżyc z wilkiem brat stoją nasze domy - nasz prywatny świat Dziś wieczorem w wiosce strażacka zabawa Lubisz sobie popić,więc wypij aż do dna Samotnie spędziłem dzień,teraz siedzę w cieniu drzew Słoneczko cicho zachodzi,z rozgłośników płynie jazz Sezonowi patrioci wykrzykują swe proroctwa Nasza banda się schodzi,więc wypij aż do dna Spojrzałaś mi w oczy a ja w twoją duszę Twoje świeże serce nie jest już tak świeże Ty pachniesz magnoliami a ja śmierdzę bluesem Już dawno zrozumiałem,że nie pasujemy do siebie A rzeka płynie dalej niczym zapomniana łza a my oglądamy bajkę o niekończących się snach Choć panujemy nad wszystkim,co ogarniamy wzrokiem Nasza komuna rozpada się jak domek z kart A moja Ziemia przyjmne mnie jak falę powracającą do brzegu Rozbije serce me,spojrzy i powie: Zgrzeszyłeś synu A poeci piszą elegie nad rzekami zalanymi blaskiem księżyca A pod swą gwiazdą jakby w innym świecie młoda krew wzywa do buntu Budka psa burka... Matko rewolucjo twe dzieci idą na rzeź Nigdy nie uwierzą,że z twych skroni nie wytrysła krew Nic się nie zmieniło,sępy znów kołują a jastrzębie swe cele na próżno atakują A wieczorem w telewizji jakiś facet uśmiecha się Kłamie jak dziwka,która nie rozróżnia czy noc,czy dzień Uczy nas nienawidzieć nienawiść,ale ma nas gdzieś Hej stary,zanuć nam tą swoją starą pieśń Że twoja ziemia przyjmie cię jak falę powracającą do brzegu Rozbije serce twe,spojrzy i powie: Zgrzeszyłeś synu A poeci piszą elegie nad rzekami zalanymi blaskiem księżyca A pod swą gwiazdą jakby w innym świecie młoda krew wzywa do buntu Budka psa burka... Samotnie spędziłem dzień,teraz siedzę w cieniu drzew Piję dobre wino o barwie krwi i smaku łez Ślady smutku w oczach wciągnęły mnie do dna, lecz nigdy nie uwierzę,że skończył się nasz czas
DIGITAL BLUES ----------------------------------------------------------------- Zegar wybił północ ja i księżyc w nocnym barze zapijamy wolność szukam twej twarzy w szklance Ostatnia świeca gaśnie,ostatnia łza po ostatniej bajce i dalej ćma Zegar wybił północ za szybami gwiżdże wiatr O świcie mnie schwytają, zamkną do szarych krat, utopią w papierach,zgwałcą cały mój świat A ja daremnie szukam twych oczu w środku miasta wybacz,ży cię pytam, lecz wciąż nie wiem,czy to zbrodnia,czy już kara A zegar na niebiańskiej wieży kręci się ciągle wkoło dzień po dniu.Czy nie czujesz,jak upływają lata ? Dziś znów niebo płacze,lecz naszych trosk nie zmyją łzy I nawet starasz się zmienić swą twarz, nie możesz zrozumieć,że ten świat jest zły Twe obojętne spojrzenie i seria gorzkich kłamstw Czy zdajesz sobie sprawę z tego,że ogarnęła nas cyfrowa gra ? Znów księżyc wzbił się na niebie, znów powracam z pola walki. Moim mieczem jest serce Mój miecz jest atutem przegranych Każdy z nas figuruje w galeri pokonanych Zegar wybił północ, za szybami gwiżdże wiatr Księżyc jest w zenicie, lecz właśnie księżyc spowiła mgła Wszystkich przyjaciół ukradła mi cyfrowa gra... A ja daremnie szukam twych oczu w środku miasta wybacz,ży cię pytam, lecz wciąż nie wiem,czy to zbrodnia,czy już kara A zegar na niebiańskiej wieży kręci się ciągle wkoło dzień po dniu.Czy nie czujesz,jak upływają lata ? Dziś znów niebo płacze,lecz naszych trosk nie zmyją łzy I nawet starasz się zmienić swą twarz, nie możesz zrozumieć,że ten świat jest zły Twe obojętne spojrzenie i seria gorzkich kłamstw Czy zdajesz sobie sprawę z tego,że ogarnęła nas cyfrowa gra ?
GOROLSKI BLUES ------------------------------------------ Żyjemy tutaj dobrych lat już i nikt nas z tąd nigdy nie wygna, w sercach nam bić będzie gorolski blues, nasz dobry gorolski blues Zawsze tu był i zawsze tu będzie i nikt go nigdy nie zniszczy. Przez wszelkie trucizny,którymi truty, on zawsze nas łączył będzie, gorolski blues... Zupełnie jedno kimkolwiek jesteś podajmy sobie dłonie. Utwórzmy razem wielką partyję i zaśpiewajmy gorolski blues. Żyjemy tutaj dobrych lat już i nikt nas z tąd nie wygna, w żyłach nam płynie gorolska krew a w uszach brzmi gorolski blues...
GRANICE ------------------------------------------ Granice kręcą się wokół nas Granice się nie kończą Granice za chwilę zniszczą cię, granice niesprawiedliwe i złe Myślałaś,że już nie wrócisz, zostaniesz,gdzie Słońce zachodzi, jenak w sercu ci blizny zostaną granice niesprawiedliwe i złe Mijają dni i lata do końca tego świata Minie wszystko co mdłe, granice niesprawiedliwe i złe Granice w lasach ukryte Granice we mgle stracone Granice w błocie tonące Granice niesprawiedliwe i złe A teraz,gdy wziął ich diabeł Teraz,gdy jesteś już wolna Już nigdy nie rozdzielą nas granice niesprawiedliwe i złe
JEDYNE CO ZNAJDZIESZ W MOIM MIEŚCIE TO TYSIĄCE POWODÓW BY UCIEC PRECZ (JCZWMMTTPBUP) ------------------------------------------------------------------ w moim mieście, gdzie chłodna zima zamraża wszystkie rzeki w moim mieście nie pękają lody nawet wczesną wiosną w moim mieście znajdziesz tysiące powodów by uciec precz w moim mieście chłodna zima zachmurza wszystkie twarze w moim mieście nie kończy się zima nawet późną wiosną w moim mieście znajdziesz tysiące powodów by uciec precz w moim mieście nie znajdziesz jedynej żywej duszy w moim mieście nie znajdziesz nawet kilka gramów szczęścia w moim mieście znajdziesz tysiące powodów by uciec precz każdej nocy, każdej nocy wychodzę z domu każdej nocy patrzę tam, gdzie wzrok mój nie sięga pewnej nocy ucieknę z dzikim wiatrem i nie wrócę już wiatry wieją noc co noc, gdy wychodzę z domu wiatry wieją właśnie tam, gdzie wzrok mój nie sięga pewnej nocy ucieknę z dzikim wiatrem, ucieknę hen do nieba
KSIĘŻYC NAD ZIEMIĄ OBIECANĄ ------------------------------------------------------------------ Po nocy nadeszło rano, Słońce wyszło spoza skał tylko moja wierna rzeka nie spostrzegła żadnych zmian Poranne łzy pokryły wszystkie kwiaty a cykady w polach zaczły grać Po takich cudach rosną ludziom skrzydła, o tak,czuję się jak ptak Krajem błąkali się niewolnicy, niektórzy posiadali swe niewolnice Ta moja błagała, śmiała się a ja chciałem grać W niektórych zajazdach byłem świętym, niektóre oberże były mi przeklęte Grałem w pokera i przegrywałem i znów byłem sam Ciemiężony, ciemiężony wybacz wszystkim wszelkie zło i pobiegnij w cztery strony niczym coś, co szczęściem zwą Znów zostawiał ślady w piasku Znów blask księżyca prowadził go Ktoś deptał mu po piętach, mówił,że to zło W dobrej wiosce, w dobrym kraju zakochał się na całego Przegrał i znów wstąpił do baru, by zapomnieć i stłumić złość Ciemiężony,ciemiężony wybacz wszystkim wszelkie zło i pobiegnij w cztery strony niczym coś,co szczęściem zwą Ciemiężony, ciemiężony wysusz wszystkie czyste łzy Raz wszystkie przeklęte wartości przelecą przez palce jak pył Brat księżyc znaczy dla ciebie nie to co dla mnie gdy kładziesz się do snu Wkrada się bajka o ziemi obiecanej wśród złotych pól Wiem, że w bladych twarzach okien ukryłaś swoją twarz Nie znasz mnie,nie znam cię, znów jestem sam Często sprzedawałem swoją duszę, jednak ona zawsze powracała w całości, gdy umierałem z pragnienia a rzeka miłości odpłynęła w dal Powietrze było naładowane zdradą, gdy wtem zabrakło przychylnych kart Słońce diabli wzięli, każdy maską zakrył swą prawdziwą twarz Kurant ostrzegał, radio głosiło potrzeby zmian Strzałka kompasu słuszności wskazywała w zależności jak dmuchał wiatr A on zdradzał swe wielkie miłości, nie zważał na reguły gry W folk klubie gdzieś w głębi Greenwich Village piękna Zuzanna sprawiła,że poczuł się młodszym Zdradził, że w jej oczach ukrywa się księżyc A stare radio grało Krew, Pot i łzy Ciemiężony, ciemiężony wybacz wszystkim wszelkie zło i pobiegnij w cztery strony niczym coś, co szczęściem zwą Ciemiężony, ciemiężony,może wysuszysz wszelkie czyste łzy może wyłożysz swoje karty, albo dalej będziesz śnił I wspominał o zachodach Słońca, pocałunkach w cieniach wierzb, gorąco szczerych nocach i żebrakach tonących w szarości niegościnnych doków, sfrustrowanych duszach wysłanych do miejsc, gdzie rośnie pieprz I o tym, by opuścić to chciwe miasto i uciec precz Precz z tych miejsc Rano nadeszło z chwilą, gdy brat księżyc poszedł spać Odeszłaś cicho po palcach, gdy wkradała się mgła Często cię widuję, spacerujesz z kimś wśród złotych pól Nie znasz mnie, nie znam cię,nie jesteś ma, nie jestem twój Czy nie jestem twój ?
LOKALNY EXPRES ------------------------------------------------ Znów wyjechałem na północ z miasta precz osobowym, linia 205. Nie wiem czy wracam, czy wyjeżdżam z domu - Wygląda na to, że lubię się włóczyć Konduktor ma w tłumie nikłe szanse zkontrolować, czy ktoś kupił bilet. Pijani chłopcy grają sobie w karty Kim jest dla nich jakiś konduktor ? Posłuchajcie ślepego z katarynką - widział swoje i ma swoje prawdy. -piewa o żołnierzach, śpiewa o wojnach, nuci o kiczach i o arcydziełach Na podłodze leżą rock and roll-owcy trochę wypili i chyba mają dosyć. Plotki przepływają z ust do ust prędkością, której nawet expres nie dorówna. Lokalny expres krainą gna jakby z żółwiami na zawody. Zawodzą nas pod każdym względem, nie to nie expresy zza wielkiej wody. Szukając igły w stosie siana tak szukam trochę spokoju w wagonach. Za chwilę może się wypienię złością ! Ale gdzieżtam, przecież jestem flegmatykiem. Gdzie zdążają nasze lokalne expresy ? - Do szukania sensu życia, czy popierania fałszerstw i rupieci, czy też kłamstw, które nigdy nie mają znaczenia ? Lokalny expres krainą gna jakby z żółwiami na zawody. Zawodzą nas pod każdym względem , nie to nie expresy zza wielkiej wody. Teraz, kiedy expres osiągnął końcową stację a wagony krzyczą pustotą, kupiłem sobie expres wieczorny, w nim informacje są bardziej prawdziwe. Lokalny expres krainą gna jakby z żółwiami na zawody. Zawodzą nas pod każdym względem , nie to nie expresy zza wielkiej wody. Lokalny expres krainą gna jakby z żółwiami na zawody. Zawodzą nas pod każdym względem , nie to nie expresy zza wielkiej wody.
LOLA
------------------------------------------------
Dokąd zmierzasz mój aniele z Archangielska,
z ziemi białej, pochylonej pod ciężarem,
betonowych kościołów w których diabeł palce ma.
Takich miejsc i ludzi nie ma, Lola moja spadłaś z nieba
Nie odnajdziesz nigdzie domu ,gdy zawieje wiatr od wschodu
w którym diabeł palce ma
Popatrz Lola, twarze płyną białą zimą, a ich ślady giną w lustrach,
jak świetliki w lasach.
W Twym lusterku reszta świata po słonecznej stronie tonie
jak nadzieja w wierszach Jesienina.
Gdzieś w Europie, pewnej nocy dotknę rąk Twych, Twoich śladów,
Dotknę każdej freski na Twych dłoniach,
Oślepiony światłem lamp
Zapatrzonych w twoją twarz,
Zapatrzona w moją twarz
Zapatrzony w twoją twarz.
Więc witaj moja różo tu na końcu autostrady
Zostawiłaś za sobą kości krewnych i mogiły bez dat i nazwisk
Więc sława wielkim prorokom, od Lwowa do Sachalina
wielki naród tonie w wódce, ruda armia, łzy Stalina
Więc tyle masz dziś czasu, co od zmierzchu do świtania
od smutku do radości, od pozoru aż do kłamstwa
A czas płynie wciąż jak Wołga, kołacze nas i pieści,
w końcu zabierze wszystko żywe, jak ogień w lesie, jak rak w piersi
Groźna zima za oknami, w czarnej nocy oczy Twoje,
dwie pochodnie w pustej kamienicy
Dzwony biją nie w tę porę, nie dla kogo, gdy nad dachem zamieć tańczy,
nikt nas nie usłyszy.
Gdzie są dzisiaj Twoi blizcy, Anna, Jurij, Nina, Paweł ?
Boże nasz, ochraniaj nas na wieki,
Gdy ciągniemy za sobą głaz,
Gda patrzymy śmierci w twarz
Zapatrzeni śmierci w twarz
Zapatrzeni w śmierci twarz.
Słyszysz Lola, ma gitara płacze dzisiaj tysiącami dźwięków,
żaden dźwięk się nie powtarza.
Tak jak chwila co przemija, tak jak miłość, co się rodzi,
tak jak Słońce, które nie wygasa,
Lola wróciła dziś późno,
nie w tym miejscu, nie w tym czasie, w innej ziemi,
w obcym gwiazdozbiorze
Gdy nadszedł herbatki czas
zasnęła w rytmie fall,
odpłynęła statkiem w dal,
wtedy palnik
w kuchni
zgazzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzsssssssssssssssssł..............
NOWY DZIEŃ ----------------------------------------------------------------- Czasami gdzieś tam coś zaszeleści komuś w głowie i wszystkie szare sprawy są odrazu kolorowe czasami wędrujesz samotnie ulicami i rozpoznajesz nagle ludzi i poznajesz tych niepoznanych czasami zjawia się gdzieś w środku dnia czasami anioł stróż, czasami diabeł sam pierwszy się uśmiecha, drugi podaje rum mówią: no i co, nie wybierzesz z nas dwóch nigdy nie wybierzesz z nas dwóch! czasami gdzieś tam coś leci komuś w telewizji i wszystcy widzą te makabry i nawet sąsiad je usłyszy czasami budzę się w środku nocy i krzyczę czasami sen szary, sen koszmarny dręczy mnie rano budzę się zpocony, za oknami pada deszcz przed kościołem ktoś nuci tą samą pieśń, czasami zmienia je kawa od serwetu poplamiona, pogmatwany jest stan czasami nawet pies nie zaszczeka, czasami każdy jest sam czasami gdzieś tam ktoś zagra komuś na strunie i wszystkie mury runą i chmury złe rozchmurzą się czasami wyciągasz skrzydła ze starych dziadka szaf i wychodzisz na dach ,gdy dmuchnie wiatr odlatujesz z ptakami w dal czasami zjawia się gdzieś w środku dnia czasami anioł stróż, czasami diabeł sam czasami wiatr wieje chłodny, ale coś innego grzeje mnie czasami ktoś mi się śni, czasami komuś się śnię czasami nawet słońce wschodzi po burzy i wysuszy ślady łez i wszelkie zło wysuszy i znowu dotrze do nas przez suche gałęzie drzew czasami nawet wieczorem zaczyna się nowy dzień nowy dzień, radosny dzień
MAŁY CZŁOWIEK W WIELKIM MIEŚCIE ------------------------------------------------ Czasami czuję się zgubiony jak mały człowiek w wielkim mieście Przełykam stach wraz z czarną kawą, w głowie pełno dziwnych spraw Ostatnio obcy ludzie mówili mi: Tu każdy jest liderem w tym,co gra Mały człowiek w wielkim mieście - Na każdym kroku sam Ciągle szukałem zbawienia wkońcu któregoś tam dnia stwierdziłem,że nie ma tu miłości, ponoć wyschła jak rzeka - aż do dna Mali ludzie w wielkich miastach dawno umarli by z pragnienia Nie wiem,jak to się stało, jednak wszystkich ratuje matka nadzieja W gazetach znów pełno okropności a ulicami wieje chłodny wiatr A dymy z fabryki,niczym mroczni jeźdzcy zakryły Słońca twarz A ludzie,jak dzikie wrony rozdziobują resztki serc Biada tym,których los zaprowadził do tych właśnie miejsc A wieczorem w świetle sodowych lamp, na ulicach,których nazwy dawno znasz, spotykasz kogoś o którym wiesz, że jest też sam Spotkałeś przyjaciela Więc wreszcie nadszedł twój wielki dzień Lecz rano stwierdzasz,że jedynym przyjacielem jest twój cień Rozesłałem miliony listów do miliona wielkich miast i czekałem na odpowiedź całą wieczność, każdy mi się śmiał Ponoć jestem zbyt wielkim optymistą i me marzenia błądzą wśród gwiazd Nigdy nie powróci milion listów, czy aż tyle jest duszy uwięźnionych w klatkach wielkich miast ?
MOTYLE I KWIATY ------------------------------------------------------------------ Całą noc wracałem Bursztynową drogą do miejsc,gdzie ogniś stał mój dom Tam miałem swą walentynkę tak dawno temu, tak daleko ztąd Teraz stoję przed drzwiami i spoglądam na pawłacz Na umarłe drzewa i ich wieczny cień Kiedyś mogłem tu spokojnie zestarnąć, lecz w tych miejscach nawet Bóg nie zatrzymał się (Więc uciekłem precz) Siostro moja chciałbym napić się wina i zasnąć cicho gdzieś nad rzeką Tam wiatr porwał me wspomnienia i kołacze je jak pośród gór dzwonów echo I cały ten czas błazen biegał po wzgórzu a wiatr zdmuchiwał pyłek z drzew Amanci błądzili po parku a malarz z siwą brodą wreszcie odezwał się Oni są jak motyle i kwiaty Kiedyś dawno - może jeszcze pamiętasz jak biegaliśmy po skrzyżowaniach i rozdrożach jak upadłe anioły szukające gdzieś schronienia Może pamiętasz kiedy późno się zrobiło i gasły światła w bramach dzieciństwa A ty,szczęściem rażona nieletnia dziewczyna zapominałaś o chłodnych zmierzchach tak jak motyle i kwiaty Tydzień temu zwolniono mnie z pracy Siedziałem całymi dniami na bruku Patrzałem w Słońce i rozmyślałem jak wam panie Nowak dobrze w tym igielnym uchu I co wieczór Słońce krwawiło za wieżą kościoła a Księżyc zawisał nad ziemią obiecaną A gdzieś za siedmioma górami ludzie wciąż pytali - Gdzie się podziała ta szlachetna wolność ? Gdzie są motyle i kwiaty ?
NUDNA PERSPEKTYWA ------------------------------------------------ Na poddaszu domu 317 w kombinacji pajęczyn i cieni czarno-białe kompozycje wiszĄ na sznurkach przy kominie Wszędzie wokół rządzi bieda pracy trzeba ze szczęściem szukać Na wszystko znajdą się pieniądze tylko wiedzieć,gdzie ich szukać Wszędzie pełno amunicji celów trochę mniej Trzeba trochę apetytu do pracy, by osiągnąć swój cel Rzeka płynie do morza Dzień wczorajszy jest precz, życie płynie dalej. Nie naśladuj ten dzień, nie wspominaj z żalem prozę tamtych lat, nie możesz ciągle brodzić w wydeptanych ścieżkach. Było tylu, co myśleli właśnie tak i kopiowali historie tamtych lat. Niszczyli każdy groźny wiatr... Ekscentryczne niszczyć, wszystko jednakowe! Jest określona norma, kto przekroczy - ściąć głowę Nie pokażesz nagiej prawdy Czy to ma jakiś sens ? - wiatło nie narodzi się w ciemnościach, więc zapalmy świece ! Rzeka płynie do morza Dzień wczorajszy jest precz, życie płynie dalej. Nie naśladuj ten dzień, nie wspominaj z żalem prozę tamtych lat, nie możesz ciągle brodzić w wydeptanych ścieżkach. Było tylu, co myśleli właśnie tak i kopiowali historie tamtych lat. Niszczyli każdy groźny wiatr...
OGLĄDAJĄC GWIAZDY NA NIEBIE ------------------------------------------------------------------ Wracam wieczorem z pracy już prawie znużony snem Znów będę oglądał gwiazdy pojawiające się z końcem dnia na niebie Znów siedzę do nocy przy oknie znów próbuję czytać przyszłość z gwiazd pewnie powiecie:daj zbadać się ty głupcze co tam chcesz widzieć w tych ciemnościach ? Lecz ja chcę oglądać jasną przyszłość I w ciemnościach może być iskra światła - iskra nadzieji Oglądając gwiazdy na niebie marzysz byle było jak najlepiej Oglądając gwiazdy na niebie marzysz byle było jak najlepiej Gdy będziesz szukał wyjścia z nieprzyjemnych sytuacji Gdy będziesz przekraczał własny cień, gdy będą takie chwile,że będzie krucho i ciężko Wtedy spójrz na gwiazdy na niebie i zrozumiesz wnet,iż nie jest wcale tak źle, iż mogło być gorzej Oglądając gwiazdy na niebie marzysz byle było jak najlepiej Oglądając gwiazdy na niebie marzysz byle było jak najlepiej
OŁOWIANNY ŻOŁNIERZ ------------------------------------------------------------------ nie odnajdziesz nigdy swojej ziemi choćbyś szukał nie wiem gdzie nie usłyszysz nigdy krzyku ludu choćbyś wsłuchiwał się w każdy szmer nie uronisz nigdy czystej łzy którą zmył byś wszelki żal nie zapomnisz nigdy o tym o czym byś zapomnieć chciał gdyż dzwony biją z wszystkich świata stron gdyż ludzi biją gdieś niedaleko stąd a serca biją wciąż tak samo od lat i co nam pozostało - ten sam gorzki smak nie ma sensu wciąż powtarzać, że ktoś czeka za drzwiami nigdy nie ujawniałeś swej gościnności i byłeś zbyt sczery - czasami teraz wszystko się zmieni nie będziesz już musiał nic nikomu tłumaczyć będziesz jak żołnierz z ołowiu wcielony do swej ojczystej armii gdyż dzwony biją z wszystkich świata stron gdyż ludzi biją gdzieś niedaleko stąd a serca biją wciąż tak samo od lat i co nam pozostało - ten sam gorzki smak
PAWEŁEK ------------------------------------------------------------------ Stawiam kolejną rundę a ty mów, co się z tobą działo Mówisz, to nie te czasy a jedyne co nam pozostało to żal, pijmy za żal Skończyły się nam iluzje, kończą się nam sny Będziemy kierować tym burdelem za rok, za dwa, za trzy, uwierz mi A więc wypij jeszcze jeden rum Tylko po to, byś lepiej się czuł To kolejny zastrzyk jadu, lekarstwo znane nam od lat A więc wypij jeszcze jeden gin I jeszcze wódkę, z ostatnich sił Dzisiaj taka moda, każdy rzyga na swój kraj Stawiam kolejną rundę a ty mów, co się z tobą dzieje, Mówisz to nie te czasy, nie ci sami przyjaciele, których znam z tamtych lat Stawiasz kolejną rundę i pytasz, co się z nami stanie Wiesz, przyjdą nowe czasy a jedyne co nam pozostanie to szmal, płacisz i masz A więc wypij jeszcze wina dzban Ukrytego w chłodzie piwnicznych ścian Tylko w jego gorzkich kroplach odnajdziesz teraz człowieka ślad A więc wypij jeszcze śliwki łzę Tą szklanną historię starych drzew Kołysanych wiatrami, gdy zbliżał się deszcz Pod niebem pełnym miodu W wielkim ogrodzie pod Słońcem W kamiennym odbiciu ulicy W senne popołudnie gorące W wiecznym tańcu zagubiony W strefie lawin, w prądzie aut tonący Ogłuszony szeptem ciszy W chłodzie kościoła przed panem odkryty W miłości do swojej dziewczyny Zaczajony herbatą, błotem kawy brodzący W gwiazdozbiorze, co zjawia się wieczorem Gdy siedzisz wygodnie przed telewizorem Jakkolwiek, gdziekolwiek, kiedykolwiek jesteś Wielki zegar się wciąż spaźnia i spaźnia Przez tysiące lat i miliony chwil Każdym szeptem i oddechem zbliżamy się do krawędzi Naszych dni...
PIOSENKA O NASZYM MIEŚCIE ------------------------------------------------------------------ Właśnie ciemność zakryła miasto przed oczami nocnych przechodniów Mgła potęgowała chłodną jesień jakbyś rzucał nożem do ćmy Błądziłem aleją kasztanów kilka kroków od Mostu Wolności Gdzie za ścianą słów kręciło się podwójne życie A na ścianach jest wszystko napisane A na ścianach jest miłość, mądrość i chęć Czymkolwiek są ściany dla ciebie Spróbujmy bez nich żyć Jeżeli masz kogoś za rzeką to jakbyś nie miał nikogo Palisz trawkę i widzisz w oddali jak bohaterowie zostają schwytani Strażnik oświetla brzeg promieniem latarni tu nie ma chłopców szukających zwady tu nie ma żadnych bohaterów tu na murach znajdziesz tylko procent prawdy A na ścianach jest wszystko napisane A na ścianach jest miłość,mądrość i chęć Czymkolwiek są ściany dla ciebie Spróbujmy bez nich żyć Kolejne mury mogą dla ciebie znaczyć granicę między ciemną nocą i jasnym dniem Lecz wcale nie możesz chodzić wkaśnie tam,gdzie ci się chce Niewielu przyjaciół podaje ci rękę nie u wszystkich skorzystasz z niej kimkolwiek oni byli dla ciebie to teraz są bynajmniej niczym I lampy uliczne grają Morse´a i zegar dworcowy wyznacza północ i kelner właśnie zamyka swą knajpę a miasto dalej śni swój słodki sen...
PIOSENKI Z KOŁOWROTKU ------------------------------------------------------------------ Wędrowałem z dziewczyną wdół doliną, co bramą nam była do chmur wydeptane ścieżki dawno ukrył czas, nie odnajdziesz Słońce, nie odnajdziesz nas. Wiosną piłem wodę ze studni Twej, odbitą w niebie, spragnioną warg a Ty wciąż myślałaś, że gram tę grę, jak piosenki, co napisałem sam. Zaszeptaj mi wiersze płoche niczym skrzydła ptaków i nitką wiatru uprządę Ci miła piosenki z kołowrotku Zaszepataj mi wiersze płoche niczym skrzydła ptaków i nitką wiatru uprządę Ci miła piosenki z kołowrotku Nie śpiewałem nigdy wiersze te, je t´aime poranek, je t´aime zmierzch, w oczach Twoich słońce, w słońcu śmiech pożegnały noc, powitały dzień Jednak jabłoń w zimie zostanie stać tam, gdzie sad utonął w białym śnie, zdmuchnęłaś mnie, jak zapałkę wiatr nie odnajdziesz płomień, nie odnajdę, nie Zaszeptaj mi wiersze płoche niczym skrzydła ptaków i nitką wiatru uprządę Ci miła piosenki z kołowrotku hen zaszeptaj mi wiersze płoche niczym skrzydła ptaków i nitką wiatru uprządę Ci miła piosenki z kołowrotku Jestem smutkiem jesieni, jestem zimowym snem, w świcie wiosny jestem ukryty letnim deszczowym dniem Jestem klownem z zeszłego stulecia wskazówką zegara, drogowskazem na rozdrożu i choć jestem jestem wszystkim, rzeką, wiatrem, drzewem, chciałbym być dzwonem, co rozkołacze twoje serce
POMIESZANE WIATREM ------------------------------------------------------------------ listopad, ten okrutny, najsmutniejszy w roku miesiąc powrócił z głebi lasów do kominów starych domów aż do wiosny w mej krainie wieczny spokój znów zagości białą flagą ktoś przykryje wszystkie nasze złości znów pomieszają mi się z wiatrem, twoje włosy, grzanego wina smak dobrej drogi już nie znajdę, żyję jak ślepiec tu od lat w głębi butelki absynthu, jej zielonej toni odnajdę znów Limoges i żabiego króla w Łyżbicach księżycowy bandyta,niczym wicher, szarpie drzewa a powietrze można krajać jak sernik z rodzynkami pomieszały mi się z wiatrem stare wiersze, stare jak Słońce blask kiedyś wypaliłem je w gorzelni, dzisiaj nie wiem z której studni brać więc coś powiedz, moja miła zamieszana w dzikie wina z dzikich stron hen od źródła, gdzie bije dzwon a ty mówisz, wiesz mój miły jestem senna, jednak wytrwaj do końca tej zimy znów napoję cię słowem je t´aime w listopadzie, w tą okrutną, najsmutniejszą w roku porę poszedł drumlarz polem gdzieś do wsi pod jesionami mijał martwe karczmy a w pustych domach gasły świece więc kto teraz zaśpiewa, że świt swe Słońce znajdzie hej wyciągnij starą harmonię co pamięta Hitlera i komunę zna te dziury są po bombie a ślady szminki to rok 62 i tak tu siedzę pod swym niebem kwadrans wieku, na przekór wszystkim moich świętym, papieżom, politykom, biurokratom cały kosmos, Balcerowicz, Ameryka, rewolucja, czeski film to jeden wielki żart, w barku mym ostry drink spójrz to Lennon, i Yoko to Ona, Okudżawa, Warszawa, deja vu Symanek, Versacci, Puszkin, Ty już dojeżdżam swym pociągiem, bez biletu do Europy, nad którą znów zawisł spleen pada deszcz, może jutro dopiszę ten ostatni wiersz.
POWRÓT WIOSNY (W.P. z K.Św.) ------------------------------------------------------------------ Brodzić życia pornografią, ach co za cud, od świtu, pierwszych skrzydeł, aż po grób. Patrzeć wciąż przed siebie, tam gdzie suchy ląd, Ziema urodzajna, zawsze otwarty dom. W starych zapadłych miasteczkach, gdzie życie śpi Leżą w małej czarnej skrzynce wszelkie piękne dni tam spływa mi do butów mój własny brud, kipie ze mnie miłość, wiara, stary ludzki smród Więc jeszcze dotknij mnie, ugryź mnie, podpal mnie niechaj wspłonę jak nowe niebo o świcie uwolnij mnie i kochaj mnie, przytul mnie, ogarniaj, dotykaj Przenikaj mną, Moje światło dnia, mój długi cień, coraz dłuższy cień Czeka na Ciebie tu w późnym winozbiorze, w białej krainie, w powrocie wiosny w każdym nowym dniu radosnym Być tak hamulcowym tej gorączki pośpiechu w pociągu bez końca na drodze bez celu. Zatrzymałbym z Tobą tam gdzie suchy ląd Ziema obiecana, zawsze otwarty dom. Jednak dziś nasze konie jeszcze kuleją w dal może to pech mój Boże a może głupi żart choć dawno wypadliśmy ze siodła czasu jednak musimy wypić piwo, co nawarzono nam Więc jeszcze dotknij mnie, kochaj mnie, podpal mnie, niechaj wspłonę jak w moim oknie Słońce zapomnij mnie, odgryź ucho i wykłuj oczy, podrzuć sępom, nie chcę widzieć nie chcę słyszeć nic, Moje światło dnia, mój wieczny lęk, niechciany dar Czeka na Ciebie tu w zapachu rosy, w pokoju z paproci, czy słyszysz, jak w pustej butelce mojej duszy lśni ! Przenikasz mną, jak cisza w wyludnionym domu, czysta, przeźroczysta miłość po kryjomu. gdy nie ma co udawać, nie ma się o co bić wszystcy widzą wszystko, i nikt nie widzi Nic Więc wypłyńmy szlanną łódką do przeźroczystych mórz tam gdzie linie nieba jak Słońce na dłoniach, niewidzialnych tak, że aż żal ich nie spostrzec, nie usłyszeć w nas zupełnie niesłyszalny psalm. Ponoć światło z gwiazd wygasa już, więc po co dalej grać wciąż tą samą grę Słów bez znaczenia, bez miłości, bez kompasów, bez drogowskazów na rozdrożach wiecznych dróg. Bez zakwita już, niechaj świt obudzi wszystkie pszczoły, niech opylą nas obficie jeszcze jeden raz w powrocie wiosny, w każdym nowym dniu radosnym.
PSZCZOŁY ------------------------------------------------------------------ Znów masz minę jakby odleciały ci wszystkie pszczoły No cóż,nie ufasz mi, nie wierzysz,że jestem Twój stróż (pod błękitnym niebem, pod osłoną nocy, na bezkresnym morzu) Nasze statki jakby odpływały od zalewu uprzejmości i zbliżały się do kresu naszych dróg Będziesz szukać po wszystkich łąkach, po wybrzeżach, we wszystkich miastach, ale nigdy nie znajdziesz tego, czego nigdy nie zgubiłaś Dobrze wiesz,wszystko raz się musi skończyć a jednak Słońce znów wzejdzie na niebie A ja utracę wszystko, odzyskam wolność, odzyskam siłę, odzyskam wiarę i marzenia, które zdają się być wszystkim, czego pragnę Teraz już wiem, co napisane jest na zazdrosnym niebie, już wiem, że nic nie narodzi się z przemocy i gniewu Na Placu Zwycięzstwa spostrzegłaś kogoś straconego przez tłum Był inny niż reszta, więc nie było mu sądzone dłużej żyć (pod błękitnym niebem, pod osłoną nocy,na bezkresnym morzu) Nasze statki jakby odpływały od zalewu uprzejmości i zbliżały się do kresu naszych dróg Gdy wracasz do miejsc, skąd kiedyś odeszłaś a Twój pociąg zatrzyma się na bocznym torze Twe serce krwawi, chociaż wciąż nie umierać Ci czas Zawsze ktoś na Ciebie czeka,kto rozdmucha Ci włosy i szeptnie: Kocham cię, czy kochasz mnie Więc nie płacz więcej, dobrze wiesz,czas zagoi wszystkie rany, czas przebaczy wszystkim kłamcom, czas przeboli wszystkie błędy Życie jest jak rzeka, po drodze podmywa brzegi Więc płyń łódką po rzece,szczęśliwej drogi
ROBERT JOHNSON ------------------------------------------------------------------ Do Three Forks było coby kamieniem dorzucił, kroczył wolno prerią,nim się świat obudził Lubi tak powracać za jedną z kochanek ryzyko jest mu dane Mówią,że jest w spółce z diabłem ma dryg w dłoniach,wolność w sercu Jednak jego powroty budzą mieszane uczucia gdy z nadejściem nocy zmienia się z waleta w króla Nigdy nie pij z otwartej butelki Nigdy nie wiesz,co w niej może być Jesteś niczym Ikar z tej legendy Czym wyżej się wznosisz,głębiej upadasz w dół Do delty Mississippi, orleańskich pól przeplatanych pajęczyną dróg, niekończących się linii telegraficznych, elektrycznych, plantacji tytoniu, plantacji bawełny, plantacji deszczu pragnących Gdzie proch w ustach czujesz, gdy idziesz wciąż przed siebie, gdzie w rzece gasisz pragnienie i nocujesz pod gwiazdami, skąd bierzesz porywcze melodie,erotyczne wiersze, z miejsc,gdzie są ospałe popołudnia,dni,miesiące,lata,wieki Nigdy nie pij z otwartej butelki Nigdy nie wiesz,co w niej może być Jesteś niczym Ikar z tej legendy Chciałeś lepiej na tej ziemi żyć Leżysz gdzieś na skraju drogi łączącej samotność z samotnością i żadna pomoc nie nadchodzi by zabrała cię od tego co zrobiłeś gdzieś daleko stąd Teraz,gdy swe życie oddałeś bratom wdechujesz kwiaty łąk,chociaż nikt nie wie gdzie zrazu zostałeś legendą i wszyscy uwielbiają cię I wszystko co zostało nietknięte na Twej Ziemi jak przewoźnik łączący ludzi z sobą tak i Twa Muzyka łączy oba brzegi Hej Johnson ! Chciałbym porozmawiać z tobą...
SERENADA PÓŁNOCNA ----------------------------------------------------------------- nie powiem nigdy, że życie to uszyte jest na miarę znów budzę się o świcie z tymi samymi kłopotami ktoś zabłądził w labiryncie a ja znów muszę uwieżyć, że życie to jak proch, czy jak łza z porcelany bez litości chciałem spłukać wszelką swoją przeszłość wymazać swe imię z tej wielkiej ludzkiej mapy a ty wślizgujesz się w me życie jak dziwka w obcą pościel w tym chciwym mieście budzę się każde rano pijany patrzałem w twe oczy, patrzałem w latarnie północy a ty śpiewałaś sobie tylko trala-la, trala-la a jednak byłem tylko następnym aniołem ze złamanymi skrzydłami pogrążonym w tym pustym mieście pełnym kłamstw znów tańczą koty na zymsach, skrada się noc - kocie tańce krawędzie są zbyt ostre, łatwo z nich nie spaść w dół jednak ja wybrałem inną drogę,spacerując w chłodzie cieni kochanie, gdy jesteś na dnie istnieje tylko droga w górę patrzałem w twoje oczy,patrzałem w latarnie północy a ty śpiewałaś sobie tylko trala-la,trala-la pozostałaś tylko następnym aniołem ze złamanymi skrzydłami pogrzebana w pustym mieście pełnym kłamstw
SPRAWY ZŁE I GORSZE ----------------------------------------------------------------- Słońce jeszcze nie wygasło, choć już koniec lata zbliża się Ciągle pali z ostra - opieka nas Góry wciąż przepełnione, w rzekach głowa na głowie A nam się nie chce odejść a nam się nie chce odejść To co było dobre warto powtarzać wciąż Złe się z planów wykreśla - dobre zostaje tam A kiedy to wszystko ograne znudzi to każdego z nas Marzenia były spełnione, już najwyższy czas
W CENTRUM --------------------------------------------------------------- Hej panie, kocham pana,niech pan zrzuci jakieś grosze Pan jest u nas witany,więc niech pan zrzuca, bardzo proszę Hej panie, witam pana,niech pan odkupi moją armię Armię woskowych figurek i Napoleona z bronzu, panie Na nic mi twe diamenty, twe obrączki kwitną rdzą Zabierz gdzieś te święte bzdury, czy nie widzisz, że nie jestem ztąd Mam swe życie, swój szyk i ład Idź swoją drogą, nie będziesz sam Hej panienko, palisz za sobą mosty Nie zważasz na komplementy pijaków z chinatown Jesteś znów sobą, dumą pokryta,pawem w środku dżungli Nogi ala Bette Davis, oczy jak astralna łza Lecz u ciebie nie wszystko chodzi, jak mój zegarek przed naprawą o potknęła się i otwiera swą grę Ta tragedia dla niektórych jest zabawą jak gołębie w moim śnie Słońce znów zachodzi nad brudnym miastem jego gorycz pokryło światło z gwiazd W czasie spisku dzieciaków policjant zarasta chwastem a podziemie wcale nie zamierza iść spać Idę z tobą ulicą fabryczną strażnik celowo oświetla nas Nie wiem wcale po co to wszystko Może jesteśmy ostatnią szansą w centrum miasta
W WERONIE --------------------------------------------------------------- Tego wieczoru statek przycumował do brzegu Przypominał żaglowiec Adygska Łza Mrok oświetlił tłum i na noc zaprzestano walk Rekrut położył głowę na chłodny wojskowy płaszcz Jest klucznikiem kamiennych świątyń serc Jest lutniarzem jasnych werońskich gwiazd i choć dla niego świeci gwiazda jedna, blasku jej nie przygasi żadna beszczelna gra Już płyną ogrodem pośród kwiatów bzu Już czują słodkie przystania swych ust Pastelowe niebo jest posiane koralami gwiazd, czemuż wszystko miałby zniszczyć ten bezlitosny wiatr Gdzie znikł ich cień,gdzie słychać ich szept Czemuż gęsta ćma ciągle kpi z ich kruchej nadziei Statek wbroczył na mieliznę,niczym żaglowiec Adygska Łza Padł ostatni wystrzał i zapadła cisza w jasnym świetle werońskich gwiazd Co nam pozastało z tych kruchych chwil - nieme nekrologi i szklanne łzy ? Twe oczy dziś znów krzyczą samotnością Hej Kopciuszku,czy przypadkiem nie nazywają cię Julią ?
WĘDRÓWKA ZA HORYZONT ----------------------------------------------------------------- Te słowa uderzają niczym piorun dziecino, dziś wieczorem spadnie mgła pójdziemy tam, za horyzont i przegonimy wiatr. Proszę ukryj w duszy kompas i zabierz aniele skrzydła dwa, gdy w naszych oczach znów zamieszka szarłatańska ćma. Moja droga to taśma Möbiusa a butelką Kleina jest mój świat, inne miasta - pustelnie bez Słońca a Cieszyn to mój bar Tam prowadzą moje ślady, moje ślady prowadzą mnie gdzieś, gdzie kończy się widnokres, gdzie zaczyna kres W końcu noc zmyje swój makijaż, utrwalona w galerii snów, i każdy z nas stanie przed lustrem, rozbitkowie na wszystkich końcach dróg. Nie pytaj o drogę do miejsc, które zwiedzał już Słońca blask, W oczach masz kompas a w sercu, gdzie dusza Twa drogowskazy Hen prowadzą tam szlaki, przez lata, przez zmarszczki z wszystkich świata stron Tam leży ta cisza, co wiatr ją kołysał przez skrzydła wron Twoje droga jak taśma Möbiusa a butelką Kleina jest twój świat, inne miasta - pustelnie bez Słońca a Cieszyny, kieliszki dwa Tam prowadzą twoje ślady, twoje ślady prowadzą gdzieś, gdzie kończy się widnokres, gdzie zaczyna kres W końcu noc zmyje swój makijaż, utrwalona w galerii snów, i każdy z nas stanie przed lustrem, jak rozbitkowie na wszystkich końcach dróg. Skończyła się chwila, co była tak miła jak miła ma wstąpiła do rzeki, jej wody przez wieki dzieliły nas Powiedz mi miła, gdy noc się doćmiła, czy wciąż się śnisz Pocóż znikasz kochana w sukience ze Słońca, gdy rodzi się świt Nasza droga jak taśma Möbiusa a butelką Kleina jest nasz świat, inne miasta - pustelnie bez Słońca a Cieszyn, to nasz bar Tam prowadzą nasze ślady, nasze ślady prowadzą gdzieś, gdzie kończy się widnokres, gdzie zaczyna kres W końcu noc zmyje swój makijaż, utrwalona w galerii snów, i każdy z nas stanie przed lustrem, rozbitkowie na wszystkich końcach dróg.
WESOŁYCH ŚWIĄT ----------------------------------------------------------------- wędrowca przeszedł tuż obok białą krainą przeszedł tuż obok ze swoją kochanką - śniegową zamiecią zaduma zapukała cicho w nasze oczy cicho siebie pytamy, czy zmienił się bardzo ten nasz świat uroczy ? cisza utkwiła jak kolce róży w mej samotnej duszy kaleczyła zapomnienie odnajdując tym kilka zapomnianych kluczy a wiatr zawiał w wszystkie cztery strony świata różne sobie jak obcz bóg w obcym niebie,obc król w obcym mieście na końcu roku zawsze miesza mu się w głowie gdy nawet miasto już śpi gdy nawet miasto już śni wesołych świąt wesołych świąt nazajutrz pękło niebo i spadały białe liście ukryłem w kieszeni kilka liści i pytałem : Czy słyszysz jak wiatr gwiżdże ? lecz żaden z nich nie doczeka końca lata ile naszych chwil nie doczeka końca wiosny a wokół zapadnie zmrok żałosny ? i nawet miasto już śpi miasto już śni wesołych świąt wesołych świąt